Ο ΛΑΟΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

 

 

<Σε επιστολή του προς τον Πατριάρχη Δημήτριο, έγραψε (26/09/1972): «Παναγιώτατε δέσποτα! Ως είναι γνωστόν, ο υποφαινόμενος, ως και δύο έτεροι Ιεράρχαι της Βορείου Ελλάδος, ηναγκάσθημεν μετά πολλής θλίψεως και οδύνης δια λόγους συνειδήσεως να διακόψωμεν το μνημόσυνον του προκατόχου υμών πατριάρχου Αθηναγόρου…».>.

Ο ΛΑΟΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

ΘΕΜΑ: Η αδιάκριτη αμαύρωση της ομορφιάς των ιερών Κανόνων (και του 15ου ιερού Κανόνα της ΑΒ΄ Συνόδου)

(Με αφορμή την ομιλία* του π. Πέτρου Χιρς στην Κύπρο 16/8/2024)

 

«Ναί! ὁ Λαός! ὁ λαὸς στὸ προσκήνιο! Στὸν ἀγῶνα τὸν ἱερὸ ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ ὁ λαὸς μας γιὰ νὰ κινηθῇ σὲ μία ἱερὴ σταυροφορία ὑπὲρ τῆς ἀνορθώσεως τῶν Ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, πρέπει νὰ διαφωτισθῇ πλήρως. Ἀλλ' ἐδῶ ἀκούεται φωνὴ σοβαρή: Συμφέρει σήμερα, σὲ ἡμέρες χαλεπές, νὰ ἐκτεθοῦν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ ὅλα τὰ κακῶς κείμενα; Ἀλλὰ μέσα ἀπὸ τὴν ἀντίρρηση αὐτή, ἡ ὁποία ζητεῖ νὰ χαλαρώσῃ τὴν ὁρμὴ πρὸς καθαρῶς ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστικὴ δράση, ἐκπηδᾶ ἕνα πελώριο ἐρώτημα. Τὸ θέτουμε ἐνώπιόν σας ὠμό: Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες! Ἐκλέξτε ἕνα ἀπὸ τὰ δύο: Ἐπιφύλαξη ἢ παρρησία; Συγκάλυψη ἢ ἀποκάλυψη; Σιγὴ ἢ ἔλεγχος; Χειμερία νάρκη ἢ ἐπανάσταση ἠθικὴ, στηριζόμενη στοὺς Ἱ. Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας;

Ἰδοὺ τὸ ἐρώτημα, τὸ ἕνα ἐρώτημα ὑπὸ μορφὴν πολλῶν ἐρωτημάτων!» [1].

 

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ακούσαμε τη φωνή του π. Αυγουστίνου Καντιώτη. Μία φωνή που ξεπηδά (πριν 74 χρόνια) μέσα από το βιβλίο «Ελεύθερα και ζώσα Εκκλησία». Μία φωνή που με μεγάλη ακρίβεια εκφράζει «τὸν πόνο τῆς εὐσεβοῦς μερίδας τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας γιὰ τὰ κακῶς κείμενα στήν Ἐκκλησία μας» [1].

Αν ο Ισημερινός χωρίζει νοητώς τη γη σε δύο ημισφαίρια ο παρακάτω λόγος, πάλι του π. Αυγουστίνου, χωρίζει και ξεχωρίζει με ακρίβεια εκείνους που είναι μέσα στην Εκκλησία, αλλά ευθύνονται για τα σκάνδαλα της Εκκλησίας. Αυτούς δηλαδή που ονομάζουν το σκότος φως και το φως σκότος. Από εκείνους που ανήκουν στην «ευσεβή μερίδα» της ελληνικής κοινωνίας (από εκείνους τους «συμπαθείς (ανθρώπους που) παρ' όλην την άγνοιαν που έχουν, έχουν ζήλον και φόβον Θεού.»(π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος) [2], από εκείνα τα «εκλεκτά πρόσωπα - που έχουν συνείδηση γεμάτη φόβο» (π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος) [3]) και σε κάποια επικαιροποιημένη μορφή  από εκείνα τα πρόσωπα που «παρ' όλην την άγνοιαν που έχουν εις το ζήτημα της αποτειχίσεως, έχουν ζήλον και φόβον Θεού»…

ΜΙΑ ΕΜΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ... Εδώ είναι το φοβερότερο, φοβερότερο!

 

ΣΧΟΛΙΟ:

Αδελφοί και πατέρες, ακούσαμε τον π. Πέτρο Χιρς να λέγει τα παρακάτω λόγια (με καθολικό τρόπο, δηλαδή πουθενά δεν βάζει το "υπάρχουν και εξαιρέσεις", εννοείται εκτός των ορίων της μερίδος των "εκ δεξιών", όπως εκείνος ονομάζει τους ζηλωτές χωρίς επίγνωση). 

Ιδού τα λόγια του:

 «Εδώ είναι το φοβερότερο, φοβερότερο! Αρνούνται την αγιότητα των αγιοτέρων των ημερών μας. Αθετούν τις αμέτρητες μαρτυρίες ουρανού και γης, και όλα αυτά χάρη του ενός κριτηρίου αγιότητος που κατ’ αυτούς υπερνικά κάθε άλλο! Ποια; Η ανάγκη αποφυγής, η ανάγκη διακοπής, αποχωρισμού ακόμα και προσυνοδικής καταδίκης ως προϋπόθεση για να γίνει ο Πιστός κατοικητήριο του Θεού, δηλαδή ‘άγιος δεν υπάρχει περίπτωση [να γίνεις] αν δεν κόβεις κοινωνία και φεύγεις’.  Αυτά είναι τα κριτήρια των από δεξιών πειρασμό. Άρα όσοι έμειναν χωρίς να διακόψουν την μνημόνευση, την κοινωνία, αποκλείεται να είναι άγιοι, άρα ο άγιος Παΐσιος, ο άγιος Πορφύριος, ο άγιος Ιάκωβος, ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ο μεγάλος καταπολεμιστής του Οικουμενισμού, [όλοι αυτοί] δεν μπορούν να είναι άγιοι, γιατί το παν, το πρώτο κριτήριο της αγιότητος είναι: Κόβεις-φεύγεις-δεν έχεις κοινωνία. Αυτά λένε οι εκ δεξιά και φαίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο στους «καρπούς», ότι δεν βαδίζουν τη βασιλική οδό των Πατέρων. (52:45)»!

ΙΔΟΥ ΜΙΑ (ΠΡΩΤΗ) ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Δύο αληθινές ιστορίες. (Ανοιχτή επιστολή-ενημέρωση προς τον ορθόδοξο λαό της επαρχίας Εορδαίας / 25 Αυγ 2017)

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: «Ἡ ἑνότητα τῶν ἄκρων, Φυλετισμοῦ, Ζηλωτισμοῦ καὶ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ ἡ Πατερικὴ Ρήση, ‘τὸ καλὸν οὐκ ἔστι καλόν, ἐὰν μὴ καλῶς γένηται’»

 

 

π. Πέτρος Χιρς: «Ἡ ἑνότητα τῶν ἄκρων, Φυλετισμοῦ, Ζηλωτισμοῦ καὶ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ ἡ Πατερικὴ Ρήση, ‘τὸ καλὸν οὐκ ἔστι καλόν, ἐὰν μὴ καλῶς γένηται’»

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

(6:50)

«Το τρίτο μεταξύ των άκρων που ταυτίζονται στο τέλος πνευματικά (ενν. με τον οικουμενισμό και τον φυλετισμό) είναι ο ζηλωτισμός, δηλαδή τον εκ δεξιών πειρασμό που έρχεται, και έχουμε 100 χρόνια περίπου που ξεκίνησε όλος αυτός ο πειρασμός, ο ζηλωτισμός που λέει ότι, για κάποια θέματα πολύ σοβαρά και σημαντικά θέματα εκκλησιαστικά η σωστή αντίδραση είναι να κόψουμε μνημόνευση των αρχιερέων και να δημιουργήσουμε παράλληλη Εκκλησία, να χωριστούμε από τους υπόλοιπους (ενν. εν Χριστώ αδελφούς), κτλ. Θα εξηγήσουμε στην συνέχεια.

-        ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

(26:56)

«Αυτά είναι όλα πολύ-πολύ ανθρώπινα, δεν είναι Αποκάλυψη. Και όσοι από μας τους Ορθοδόξους, τους καημένους τους ορθοδόξους έχουν πειστεί ή συμπορεύονται με αυτές τις αντιλήψεις είναι, βαδίζουν εκτός Εκκλησίας… Οι άνθρωποι πάνε στο ανάποδο ρεύμα απ’ αυτό προς τη σωτηρία του κόσμου και του ιδίου.»

Η ΔΩΡΕΑ Ο Ρ Γ Α Ν Ω Ν ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΗΔΑΛΙΟΥ

                                Η ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΗΔΑΛΙΟΥ

Θέμα α΄: Η διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος ευλογεί

«Η άγνοια των πατερικών χωρίων, η θεολογία, κι αυτό είναι το έγκλημα. Ποιος τα διάβασε αυτά πριν τολμήσει να γράψει περί μεταμοσχεύσεων;...» (π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος)

 

              

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

έχοντας υπόψη α) ότι το Πηδάλιο της Εκκλησίας συμπεριλαμβάνει όλους του θείους Κανόνες (Αποστολικών, Οικουμενικών και τοπικών Συνόδων, και όχι μόνο), β) ότι «Οι Θείοι Κανόνες υπέρ τους βασιλικούς νόμους ισχύουσιν», δηλαδή έχουν μεγαλύτερη ισχύ από τους νόμους του κράτους, και γ) τη σχετική με το Πηδάλιο μαρτυρία του ορθόδοξου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεοφύτου Ζ΄: «Επειδή η αυτοαλήθεια εστιν ο Χριστός και ο τη αληθεία αντιβαίνων άρα αυτώ τω Χριστώ αντιβαίνει · δια τούτο και ημείς καταχρέως μαρτυρόμεθα πάσαν την της Βίβλου ταύτης αλήθειαν, προς πληροφορίαν των αναγινωσκόντων» [1], προχωρούμε στην εξέταση του εν λόγω θέματος πιστεύοντας πως το μικρό αυτό δάνειο από το θησαυροφυλάκιο των ιερών Κανόνων θα αποδώσει το αναμενόμενο κέρδος που είναι τόσο η θεραπεία, όσο και δοξολογία. Η θεραπεία της μεγάλης αυτής πληγής που ο εχθρός κατάφερε να πετύχει στο σώμα της ανθρωπότητας αλλά και στο σώμα της Εκκλησίας Του και η δοξολογία του αληθινού ιατρού των ψυχών και των σωμάτων ημών, του αναστάντος Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του νικητή του θανάτου, Αυτού που «σηκώθηκε από το μνήμα και έγινε οδηγός των κεκοιμημένων».

«Χριστὸς γὰρ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο. αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.» (Κατηχητικὸς λόγος εἰς τὸ ἅγιον πάσχα)

                Αναφέραμε ότι για τον πιστό άνθρωπο οι νόμοι μιας κοινωνίας είναι πιο κάτω από τους Θείους Κανόνες της Εκκλησίας γιατί οι δεύτεροι εναρμονίζονται με το θέλημα του Θεού και με τις εντολές Του.  Ως Θέλημα του Θεού εννοούμε την ελευθερία του ανθρώπου και μαζί την αναζήτηση της Αλήθειας, σύμφωνα με το «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ιωάν. η΄ 32), και ως εντολές, τους μικρούς εκείνους περιορισμούς που πάντοτε θέτει ο Νομοθέτης προκειμένω ο άνθρωπος να αποδεικνύει υπακοή και σεβασμό στον Δημιουργό Θεό.  Και τότε ο Θεός ευλογεί.

 

 

                                                    https://www.youtube.com/watch?v=UvwI9Dlf4tc

 

Τα “έψαλε” στον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη ο Αρχιμανδρίτης Σεβαστιανός για το γάμο ομοφυλοφίλων.

σ.σ. Το βράδυ της Παρασκευής 19 Απριλίου στον ΙΝ Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης Αμυνταίου Φλώρινας (δείτε το μέχρι τέλους) 

π. Αυγουστῖνος Καντιώτης: Οι χριστιανοί ως περικαθάρματα του κόσμου (Α' Κορ. δ΄,9-13)

 

 

 

π. Αυγουστῖνος Καντιώτης: Οι χριστιανοί ως περικαθάρματα του κόσμου (Α' Κορ. δ΄,9-13)

 

Ὁμιλία τῆς 11-8-1963 στον  ἱ. Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Χαϊδαρίου κήρυξε τὸν θεῖον λόγον  ὁ τὀτε ἀρχιμανδρίτης π. Αὐγουστῖνος ὡς ἱεροκῆρυξ τῆς ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν.

 

                                                https://www.youtube.com/watch?v=kUAQQCn3h8k

Ερμηνευτικὴ προσέγγιση στο Α΄ Κορ.4,9-13. ποὺ μὲ κάποιες κοινωνικοπολιτικὲς προσαρμογὲς, ἀποδεικνύει ὅτι ὁ Χριστιανὸς δἐν πρέπει νὰ λαμβάνει ὑπ' ὄψιν του τὶς ἐφάμαρτες κρατοῦσες ἀπόψεις τῆς περιρρέουσας κοινωνικῆς ἀκόμη καὶ τῆς ἑκάστοτε θρησκοληπτικῆς ἀτμόσφαιρας, ἀλλὰ πρέπει νὰ πατάει σταθερὰ στὸ στήριγμα τῆς Πίστης κατὰ τὸ Εὐαγγέλιο, στὸ μετερίζι τῆς ἀνθρωπιᾶς καὶ στῆς τιμῆς τὸ χρέος. Κι ἂς εἶναι ὁ τελευταῖος. Διότι, χέρια ποὺ δὲν ἁρπάξανε ξένο ψωμἰ νὰ φᾶνε, αὑτὰ βαστοῦνε τὴν τιμή ὅσο βαρειὰ καὶ νἆναι.

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ- ΑΦΟΡΙΣΘΟΥΝ (ΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ) ΕΙΝΑΙ…

 

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ- ΑΦΟΡΙΣΘΟΥΝ (ΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ) ΕΙΝΑΙ…

Ἡ προδοσία τῆς ἐν Χριστῷ φιλίας

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

  Γιὰ μία ὀρθὴ προσέγγιση τῆς ὑπόθεσής μας ἂς ἀναλογιστοῦμε ἀρχικά, τὴν Συνοδικὴ καταδίκη (ἀφορισμὸς – ἀνάθεμα) τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ὅτι οἱ Πατέρες ἐξέτασαν, ἐρεύνησαν καὶ κατέληξαν στὸ ὅτι «πατέρας» αὐτῆς τῆς φοβερῆς (ἀντιτριαδικῆς) αἵρεσης ἦταν ὁ Ἄρειος. Ὅτι αὐτὸς ἦταν ὁ «ὑπερήφανος ἄνθρωπος», τοῦ ὁποίου ὁ νοῦς γέννησε αὐτὴν καὶ ὅτι αὐτὸν ὡς πρωταίτιο τὸν δίκασαν καὶ ἔπειτα δικαίως, ὡς ἀμετανόητο τὸν καταδίκασαν. (Ἡ ἀσυγχώρητη ἁμαρτία του δὲν ἦταν ἡ αἵρεση, ἀλλὰ ἡ ἀμετανοησία). Ὅτι  μετὰ τὴν καταδίκη του, τιμώρησαν – ἀφόρισαν καὶ ὅλους ἐκείνους ποὺ τὸν πίστεψαν – ἀκολούθησαν.

Ἂς ἀναλογιστοῦμε τέλος τὰ περὶ ὁρισμοῦ τῆς λέξεως κερκόπορτα. Ὅτι εἶναι μία «πύλη». Ὅτι εἴναι «τὸ εὐαίσθητο, τὸ ἀδύνατο σημεῖο μίας καλὰ ὀργανωμένης ἄμυνας». Ὅτι κάποτε ὑπῆρξε μία πύλη «στὰ τείχη τῆς Κωνσταντινούπολης ποὺ ὑποτίθεται πὼς βρῆκαν οἱ Τοῦρκοι ἀφύλακτη καὶ μπῆκαν μέσα».

Ἂς ἐξετάσουμε… Ἂς ἐρευνήσουμε… Γιὰ νὰ καταλήξουμε…

Ἂς ἐξετάσουμε λοιπὸν γιὰ νὰ καταλήξουμε ὅτι ἡ «κερκόπορτα» ποὺ βρῆκαν ἀφύλακτη οἱ ἐχθροὶ τοῦ φιλοθρήσκου, φιλαρέτου καὶ φιλοχρίστου γένους μας, τοῦ ἀφρούρητου κράτους μας ἦταν αὐτὴ τῆς «Μέσης Ἐκπαίδευσης». Ὅλων δηλαδὴ τῶν Γυμνασίων τῆς χώρας μας ποὺ γιὰ τρία συνεχόμενα χρόνια ἐφάρμοσαν τὸν ὀνομαστὸ θεσμὸ τῶν (σεξουαλικῶν) «Θεματικῶν ἑβδομάδων». Αὐτὴ λοιπὸν τὴν πύλη τῆς σχολικῆς κοινότητας (ποὺ πλέον λένε πὼς τὴν φυλάγουν οἱ ἀνοικτόμυαλοι Καθηγητές, Γονεῖς καὶ Μαθητὲς)  βρῆκαν διάπλατα ὀρθάνοικτη οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ μπῆκαν μέσα. Ποῦ μέσα; Στὶς καρδιὲς τῶν ἀθῴων καὶ ἀνεύθυνων παιδιῶν!

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: Από της θέσεως αυτής απευθύνουμε εγκάρδιο χαιρετισμό αγάπης προς όλους τους απανταχού της γης Χριστιανούς που εορτάζουν το Άγιον Πάσχα σήμερα....

 

Τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἀπεργάζεται νέο παγκόσμιο σκάνδαλο εἰς βάρος τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἑνότητος καί τῆς ὀρθοδόξου Παραδόσεως/

 

• Οἰκουμενικός Πατριάρχης: «Ἀποτελεῖ σκάνδαλον ὁ χωριστός ἑορτασμός τοῦ μοναδικοῦ γεγονότος τῆς μιᾶς Ἀναστάσεως τοῦ Ἑνός Κυρίου» (31.3.2024)

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

«Τις εγκάρδιες ευχές του προς όλους τους μη Ορθοδόξους Χριστιανούς που εόρτασαν το Άγιο Πάσχα την Κυριακή, 31 Μαρτίου, απηύθυνε η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, μετά τη χοροστασία του κατά την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία στον προσφάτως πανηγυρίσαντα Ι.Ν. Αγίων Θεοδώρων της Κοινότητας Βλάγκας.

“Κατά την ημέρα αυτή, το κοσμοχαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως αποκτά πρόσθετη επικαιρότητα, καθώς οι μη Ορθόδοξοι Χριστιανοί αδελφοί μας εορτάζουν σήμερα την εκ νεκρών έγερσι του Κυρίου μας, το Άγιον Πάσχα. Έχουμε ήδη αποστείλει εκπροσώπους μας σε όλες τις Χριστιανικές Κοινότητες των άλλων Ομολογιών ενταύθα, για να διαβιβάσουν σ᾽ αυτές τις εόρτιες ευχές της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας και τα Πατριαρχικά μας συγχαρητήρια. Αλλά και από της θέσεως αυτής απευθύνουμε εγκάρδιο χαιρετισμό αγάπης προς όλους τους απανταχού της γης Χριστιανούς που εορτάζουν το Άγιον Πάσχα σήμερα.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επαναφέρει την ανάγκη για κοινό Πάσχα Ορθόδοξων και Παπικών

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Επαναφέρει την ανάγκη για κοινό Πάσχα Ορθόδοξων - Καθολικών

 «Αποτελεί σκάνδαλον ο χωριστός εορτασμός του μοναδικού γεγονότος της μιας Αναστάσεως του Ενός Κυρίου!», ήταν τα λόγια του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τη χθεσινή του ομιλία (31/3), μετά τη λήξη της Θείας Λειτουργίας, αναφερόμενος στην ανάγκη για κοινό εορτασμό του Πάσχα για τους Χριστιανούς της Ανατολικής και της Δυτικής Εκκλησίας.

Δεν παρέλειψε δε να απευθύνει τις εγκάρδιες ευχές του προς όλους τους μη Ορθοδόξους Χριστιανούς που χθες εόρτασαν το Άγιο Πάσχα. Εξέφρασε, τέλος, τη δυσαρέσκειά του για κακοδιαχείριση της κοινοτικής περιουσίας από τις τοπικές Κοινότητες.

 

 

 

«ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΑ ΕΧΕΙ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ»

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Β. Ἐμμανουήλ, Ἱεροψάλτης

«Ζοῦμε σὲ μία χώρα ἐλεύθερη. Λοιπόν, ἀπὸ ‘κεῖ καὶ πέρα ὅμως «ἔχουν γνώση οἱ φύλακες»… Ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι ποιμένας… Κάποια πράγματα στὴν Ἐκκλησία τὰ ἔχει ὁ Ἐπίσκοπος.» (Ἐπίσκοπος Φλωρίνης Εἰρηναῖος)

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Θέλοντας νὰ ζυγίζουμε λόγια καὶ ἔργα σύγχρονων ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἔχουμε ἀνάγκη ζυγαριᾶς. Ὄχι φυσικὰ σὰν αὐτὴ τοῦ μανάβη ἢ τοῦ μπακάλη ποὺ ζυγίζει ὑλικὰ πράγματα, ἀλλὰ ἄλλη πιὸ κατάλληλη ποὺ νὰ ζυγίζει πνευματικὰ σὰν αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν ταλαίπωρη Ἑλλάδα μας ἐξαιτίας τῶν κακῶν καὶ πονηρῶν πολιτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν της ἀρχόντων. Ἡ ὑπόθεσή μας ἀπαιτεῖ τὴ χρήση εἰδικῆς ζυγαριᾶς, ζυγαριᾶς ἀκριβείας γιατί οἱ ἐνδείξεις τῆς σκέψης μας ἀλλὰ καὶ τὰ συμπεράσματά μας θὰ πρέπει νὰ εἶναι πρωτίστως δίκαια.

Α΄.  «Ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι ποιμένας…»

Ἀδελφοί, πρὶν ζυγίσουμε, τὸν λόγο αὐτόν, ἂς τοποθετήσουμε ἐνώπιον ὅλων ὡς ἄλλη ζυγαριὰ ἀκριβείας τὸ βιβλίο «ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ»[1], τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη, γιατί ἐντὸς αὐτοῦ βρίσκουμε ἀποτυπωμένη τὴν εἰκόνα τοῦ καλοῦ ποιμένα ποὺ ὁδηγεῖ τὰ λογικὰ πρόβατα «εἰς τόπον χλόης καὶ ἐπὶ ὑδάτων ἀναπαύσεως» (Ψαλμ. 22). «Ὑπὸ τὴν προστασίαν καὶ καθοδήγησιν τοῦ Καλοῦ Ποιμένος» τονίζει ὁ ἱερὸς Πατήρ, «ὁ πιστὸς ἀτρόμητος διέρχεται διὰ σκιᾶς θανάτου καὶ ἀντιμετωπίζει τὰς μεγαλυτέρας δυσκολίας τῆς ζωῆς» [1 / σελ. 7].

Γιὰ νὰ ὑπολογίσουμε λοιπὸν μὲ ἀκρίβεια τὸ βάρος ἀλλὰ καὶ τὴν ἀξία τῆς ἐπισκοπικῆς φράσης ἂς λάβουμε ὑπόψη,

«Χειροτονήθηκε» παπικός «επίσκοπος» στην Κύπρο μετά από 500 χρόνια και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος ήταν εκεί! (βίντεο)

 

 

«Χειροτονήθηκε» παπικός «επίσκοπος» στην Κύπρο μετά από 500 χρόνια και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος ήταν εκεί! (βίντεο)

 

Αρχές Ιανουαρίου διαβάσαμε ότι «Ο Πάπας διόρισε τον πρώτο Καθολικό Επίκουρο Επίσκοπο στην Κύπρο»1 και δύο μήνες αργότερα μάθαμε ότι στις 16 Μαρτίου «Χειροτονείται ο πρώτος Καθολικός Επίσκοπος στην Κύπρο»2.

«Χειροτονήθηκε» λοιπόν στις 16 Μαρτίου στην Λευκωσία «ο πρώτος Καθολικός Επίσκοπος, Bruno Varriano, OFM (του Τάγματος των Φραγκισκανών Μοναχών), Πατριαρχικός Βικάριος για την Κύπρο, επίκουρος Επισκόπου του Λατινικού Πατριαρχείου της Ιερουσαλήμ. Η απόφαση ελήφθη από τον Πάπα Φραγκίσκο και είναι η πρώτη έπειτα από 500 χρόνια».2

Στην «χειροτονία» παρέστη ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος, ο Επίσκοπος Νεαπόλεως Πορφύριος (Κύπρος), εκπρόσωπος των Αρμενίων, των Μωαμεθανών, εκπρόσωποι των παπικών απ’ όλο τον κόσμο (και ουνίτες) και φυσικά Μαρωνίτες. Ο Bruno Varriano ευχαρίστησε την «εκκλησία των Μαρωνιτών», την «Καθολική εκκλησία στην Κύπρο», όπως την χαρακτήρισε, ευχαρίστησε όλους τους εκπροσώπους, τον Αρχιεπίσκοπο της Κύπρου Γεώργιο και ολόκληρη την Εκκλησία της Κύπρου.