Οι Ήρωες αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. με το αίμα τους και τη ζωή τους άνοιξαν τον δρόμο για την ανεξαρτησία της Κύπρου.

 

 

Οι Ήρωες αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. με το αίμα τους και τη ζωή τους άνοιξαν τον δρόμο για την ανεξαρτησία της Κύπρου.

Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός

     Κύπρος‧ γη μαρτύρων και αγίων. Κύπρος‧ νήσος Αγιοτόκος και μαρτυρική,. Ονομάζεται έτσι όχι μόνο γιατί στο έδαφός της έζησαν Άγιοι και Μάρτυρες της Ορθοδοξίας, αλλά και γιατί οι κάτοικοί της υπέστησαν πολλά μαρτύρια στην ιστορική τους διαδρομή. Τους τελευταίους αιώνες πολλοί κατακτητές κατέλαβαν την μεγαλόνησο. Τελευταίοι κατακτητές υπήρξαν οι Άγγλοι (από το 1878). Το αδούλωτο και υπερήφανο πνεύμα του Κυπριακού Ελληνισμού δεν μπορούσε να ζει στην σκλαβιά. Επιθυμούσε την Ελευθερία του. Ήθελε να ζει και να είναι κυρίαρχος στον τόπο του και επιθυμούσε την Ένωση με την μητέρα Ελλάδα.

Όταν η εξουσία εκτίθεται: Η δίωξη του Τυχικού και η αφύπνιση του λαού

 

 

Όταν η εξουσία εκτίθεται: Η δίωξη του Τυχικού και η αφύπνιση του λαού

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού δεν είναι πλέον ένα απλό εκκλησιαστικό ζήτημα. Έχει μετατραπεί σε μια ηχηρή σύγκρουση ανάμεσα στην αυθεντικότητα και την επιβολή, ανάμεσα στην παράδοση και τους μηχανισμούς εξουσίας. Και όσο περνά ο χρόνος, τόσο περισσότερο ενισχύεται η αίσθηση ότι εδώ δεν έχουμε μια δίκαιη κρίση, αλλά μια στοχευμένη προσπάθεια φίμωσης και παραδειγματισμού.

Κυριακὴ Α΄ Νηστειῶν – τῆς Ὀρθοδοξίας - Ἀγαπᾶμε τὴν Ὀρθοδοξία; (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

 

Κυριακὴ Α΄ Νηστειῶν – τῆς Ὀρθοδοξίας

Ἀγαπᾶμε τὴν Ὀρθοδοξία;

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ πρώτη Κυρι­ακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ Κυρια­κὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Σήμερα ὅλοι ἐσεῖς ἑ­ορτάζετε. Μὰ ἐ­γώ, ἂν καὶ κατὰ τὸ ἄπειρο ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶ­μαι ὀρθόδοξος ὅπως κ᾽ ἐσεῖς, ἐν τούτοις δὲν συμμετέχω στὴν ἑορτή. Σεῖς ἑ­ορτάζετε, ἐγὼ πενθῶ. Τώρα γιατί πενθῶ, αὐ­τό, ἐ­ὰν μὲ παρα­κολουθήσετε, θὰ τὸ καταλάβετε.

Ἐπιτρέψτε μου νὰ σᾶς ῥωτήσω· Τί εἶ­νε ἐκεῖνο ποὺ ἀγαπᾶτε; εἶνε πρᾶγμα, ἀν­τικείμενο; εἶνε πρόσωπο; εἶνε ἰδέα; Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε ν᾽ ἀ­γαπᾷ· ἀφαιρέστε του τὴν ἀ­γάπη, δὲν μπορεῖ νὰ ζήσῃ. Κάτι θ᾽ ἀγαπᾷ. Ἀλ­λὰ τί; Δὲν εἶμαι καρδι­ογνώστης νὰ ξέρω. Σεῖς καὶ ὁ Θεὸς τὸ γνωρίζετε.

Δὲν πιστεύω μεταξύ σας νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς Ἰούδας, ποὺ ἀγαπᾷ τὰ χρήματα καὶ τρέμει μὴ τυχὸν χάσῃ αὐτὰ ποὺ ἔχει στὰ ταμιευτήρια. Μήπως αὐτὸ ποὺ ἀγαπᾷ δὲν εἶνε τὸ χρῆ­­μα ἀλλὰ κάτι ἄλλο ποὺ ἔχει ζωή; Θυ­μᾶ­μαι σὲ μιὰ περιοχὴ στὰ ψη­λὰ βουνὰ ποὺ ἔκανα ἱερο­κήρυκας, εἶδα κάποτε ἕνα χωριάτη κ᾽ ἔ­κλαι­­γε. –Τί κλαῖς; λέω, πέθανε ἡ γυναίκα σου, τὸ παιδί σου;

Μὴ γελάσετε. –Νά, λέει, εἶνε ἄρ­­ρω­στη ἡ ἀγελάδα μου. Εἶχε συνδεθῆ ὁ φτω­­χὸς μὲ τὸ ζῷο του. Εἶνε ἄλλοι, ποὺ ἀγαποῦν τὸ πράσινο, τὰ δάση, τὰ δέν­τρα. Δὲν μπο­ρῶ νὰ τοὺς κατηγορήσω.

Τὶς μέρες αὐτὲς φωνά­ζουν ὅλοι· Ὅποιος τολμήσῃ νὰ βάλῃ χέρι στὸ δάσος τῆς Καισαριανῆς, νὰ τὸ σκεφτῇ πολύ· θὰ κατεβοῦμε ὅλοι κάτω… Στὴν Ἔδεσσα ἔ­κλει­σαν μιὰ βδομάδα τὰ καταστήματα νὰ μὴν καταστραφοῦν οἱ καταρράκτες… Καὶ ἂν αὐτὸ ποὺ ἀγαπᾷ κάποιος δὲν εἶνε οὔτε ζῷο οὔτε δέντρο οὔτε ῥεῦμα ποταμοῦ, ἀλλὰ εἶνε πρόσωπο, ἐὰν ὁ ἄντρας ἀγαπᾷ τὴ γυναῖ­­κα του μὲ μιὰ ἀ­γάπη τρυφερὴ καὶ αἰώνια, τότε τρέμει νὰ μὴν τὴ χά­σῃ· καὶ ἂν ἡ γυ­ναίκα ἀγαπᾷ ἐξ ἴσου τὸν ἄντρα της, τρέμει νὰ μὴν τὸν χά­σῃ. Προχθὲς δὲν ἔγραφαν οἱ ἐ­φημερίδες, ὅτι κάπου στὴν Ἤ­πειρο ἕνα ἀν­τρόγυνο ζοῦσαν 40 – 50 χρόνια ἀγαπημένοι, καὶ τὸ πρωὶ πέθανε ὁ ἄν­τρας, τὸ βράδυ πέθα­νε ἡ γυναίκα; Ὑπάρχουν σπάνια παραδείγματα τέτοιας ἀγάπης. Τί ἀ­γα­πᾶτε; ἐξακολουθῶ νὰ ῥωτῶ. Καὶ ἂν πέρα ἀπὸ τὴ μάνα καὶ τὸν πα­τέρα καὶ ἀπ᾽ ὅλα ἀ­γα­πᾶτε τὴν πατρίδα, τότε τρέμετε μὴν κινδυ­νεύ­σῃ ἡ πατρίδα· συγ­κινεῖσθε ἂν μάθετε ὅτι κάτι συμβαίνει στὴν Κύπρο.

Κανονική και Νομική Τεκμηρίωση για το Δεύτερο Έκκλητο του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

 

 

Κανονική και Νομική Τεκμηρίωση για το Δεύτερο Έκκλητο του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού αποτελεί σήμερα ένα από τα πλέον σημαντικά ζητήματα στην Εκκλησία της Κύπρου, καθώς συνδυάζει πτυχές κανονικού δικαίου, συνοδικότητας, δικαίου διαδικασίας και της σχέσης μεταξύ Τοπικών Εκκλησιών και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ο Μητροπολίτης Τυχικός υπέβαλε **δεύτερο έκκλητο προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο», με ημερομηνία κατάθεσης στις 21 Ιανουαρίου 2026, κατά της απόφασης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου της 8ης Ιανουαρίου 2026, με την οποία του επιβλήθηκε αργία επ’ αόριστον. Η προσφυγή αυτή αφορά επίσης και την επανεξέταση της αρχικής συνοδικής απόφασης της 22ης Μαΐου 2025, με την οποία η Ιερά Σύνοδος είχε αποφασίσει την έκπτωσή του από τη Μητρόπολη Πάφου και την αφαίρεση των καθηκόντων του.

Η Πάφος δεν εκβιάζεται – Η Πάφος δεν ξεχνά – Η Πάφος απαιτεί δικαιοσύνη

 

Η Πάφος δεν εκβιάζεται – Η Πάφος δεν ξεχνά – Η Πάφος απαιτεί δικαιοσύνη

Ο λαός της Πάφου αισθάνεται την ανάγκη να μιλήσει καθαρά, δημόσια και χωρίς φόβο.

Όχι με ψιθύρους, όχι με υπαινιγμούς, αλλά με λόγο ευθύ, γιατί η σιωπή πλέον θα ισοδυναμούσε με συνενοχή.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος επιδιώκει να έρθει στην Πάφο για να λειτουργήσει, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο λαός της πόλης δεν τον αποδέχεται και δεν συμμετέχει στις λειτουργίες του. Αντί να αναρωτηθεί γιατί, αντί να ακούσει τη φωνή της τοπικής Εκκλησίας και του ποιμνίου της, επέλεξε έναν άλλο δρόμο:

τον δρόμο της επικοινωνιακής χειραγώγησης, της στοχοποίησης και της συστηματικής απαξίωσης.

Προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου περί της οικουμενιστικής εκτροπής και του διωγμού της Ορθοδοξίας

 

 

Ανοιχτή Κανονική Καταγγελία

Προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου περί της οικουμενιστικής εκτροπής και του διωγμού της Ορθοδοξίας

«Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ» (Ματθ. 6,24)

…………………………….

Εισαγωγή – Προς ποιον και γιατί

Το παρόν κείμενο δεν απευθύνεται γενικώς και αορίστως, αλλά ευθέως και ονομαστικώς προς τον Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιο, διότι:
Εκείνος φέρει την ανώτατη κανονική ευθύνη για την πορεία της Εκκλησίας της Κύπρου.
Εκείνος χαράσσει γραμμή, επιβάλλει πολιτική και ενεργεί διοικητικά.
Εκείνος διώκει ή ανέχεται διώξεις κατά κληρικών που αντιστέκονται στην οικουμενιστική αλλοίωση.


Η σιωπή πλέον δεν είναι ειρήνη, αλλά συνενοχή.

π. Σάββας Αγιορείτης: Έχουμε πολύ μεγάλη πτώση της Εκκλησίας της Κύπρου...Και ο λαός πρέπει να μιλήσει.

 

π. Σάββας Αγιορείτης: Έχουμε πολύ μεγάλη πτώση της Εκκλησίας της Κύπρου. Η Σύνοδος ζητά από Επίσκοπό της να διαπράξει επιορκία, να αυτοκαθαιρεθεί!

Ομιλεί ο Αρχιμανδρίτης Σάββας Αγιορείτης

Ο Ιερός Κανόνας ο 15ος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου δίνει το δικαίωμα της αποτείχισης και επαινείται αυτός που θα το κάνει. Πριν ακόμα καταδιακαστεί αυτός ο αιρετικός επίσκοπος από μία Σύνοδο. Πριν καταδικαστεί, μπορεί ο ιερέας που είναι κάτω από αυτόν τον επίσκοπο να μην τον μνημονεύει. Είδατε που λέμε «υπέρ του αρχιεπισκόπου ημών τάδε». Εφόσον αυτός ο τάδε αιρετίζει, διδάσκει αιρετικά πράγματα, μπορεί ο ιερέας του να μην τον μνημονεύει. Και πρέπει να επαινεθεί ο ιερέας για αυτό, για το θάρρος του.

"Η εκκλησιαστική ιστορία αποδεικνύει ότι: • ο λαός απέρριψε ψευδοσυνόδους • δεν αποδέχθηκε αιρετικούς επισκόπους"!!!

 

Η Εκκλησία αναγνωρίζεται εκεί όπου διατηρείται ανόθευτη η αποστολική και πατερική πίστη.

Η εκκλησιολογία των αρχιερέων σήμερα πάσχει.

Σοβαρός και άμεσος κίνδυνος αλλοίωσης της Ορθόδοξης πίστης υπό το πρόσχημα της «ενότητας»

………………………

Εισαγωγή – Η κρίση δεν είναι διοικητική αλλά δογματική

Η κρίση που βιώνει σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι πρωτίστως οργανωτική, διοικητική ή ποιμαντική· είναι εκκλησιολογική και δογματική. Αγγίζει τον ίδιο τον ορισμό της Εκκλησίας, το ποιος εκφράζει την αλήθεια και με ποιο κριτήριο. Η σύγχρονη τάση να ταυτίζεται η Εκκλησία σχεδόν αποκλειστικά με τους αρχιεπισκόπους, τους πατριάρχες και τις συνόδους τους συνιστά βαθιά απομάκρυνση από την πατερική αυτοσυνειδησία της Ορθοδοξίας.

Η Εκκλησία δεν είναι ένας μηχανισμός εξουσίας που παράγει «αποφάσεις» δεσμευτικές ανεξαρτήτως περιεχομένου. Είναι το Σώμα του Χριστού, και η ζωή της καθορίζεται από την αλήθεια της πίστεως, όχι από αξιώματα.

Όταν ο υψηλός θεολογικός λόγος απογυμνώνεται από το ήθος: κρίση αξιοπιστίας και κανονικής τάξης στην Εκκλησία της Κύπρου

 

Όταν ο υψηλός θεολογικός λόγος απογυμνώνεται από το ήθος: κρίση αξιοπιστίας και κανονικής τάξης στην Εκκλησία της Κύπρου

Δημόσιος εκκλησιαστικός λόγος και ευθύνη απέναντι στον λαό

Οι συχνές δημόσιες εμφανίσεις και ομιλίες του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεώργιος σε ακαδημαϊκά ιδρύματα και εκκλησιαστικά φόρα, ιδίως στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικότερα στη Θεολογική του Σχολή, παρουσιάζονται συχνά ως «κηρύγματα υψηλού επιπέδου», με βαρύγδουπες αναφορές σε πίστη, αγάπη, πατερική παράδοση, δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα.

Ωστόσο, στον δημόσιο διάλογο –και στη συνείδηση σημαντικού μέρους του εκκλησιαστικού πληρώματος– διαμορφώνεται η εντύπωση ότι πρόκειται για στομφώδεις λόγους, ρητορικά επιμελημένους, αλλά ουσιαστικά αποκομμένους από τις πράξεις και τις διοικητικές επιλογές. Η θεολογία, όταν περιορίζεται σε εντυπωσιακές διατυπώσεις χωρίς έμπρακτη συνέπεια, κινδυνεύει να μετατραπεί σε επικοινωνιακό εργαλείο και όχι σε μαρτυρία αλήθειας.

Από τη συνοδικότητα στον φόβο...!

ΣΧΟΛΙΟ/ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Η ΠΑΡΑΚΆΤΩ ΦΡΑΣΗ: 

"Διότι μια Εκκλησία που φοβάται τον λόγο, που διώκει τη διαφωνία και που κυβερνά με εκβιασμούς, παύει να είναι Εκκλησία Χριστού και μετατρέπεται σε σκιά του εαυτού της.",

ΘΕΟΛΟΓΙΚΏΣ ΔΕΝ ΣΤΕΚΕΙ....!

Ευχαριστώ

Δ.Β.Ε.

......................................................................

Ο διωγμός του Μητροπολίτη Τυχικού και η εκτροπή της εκκλησιαστικής εξουσίας.

Από τη συνοδικότητα στον φόβο: θεολογική και κανονική αποτίμηση μιας υπόθεσης που τραυματίζει τη συνείδηση της Εκκλησίας σε Κύπρο και Ελλάδα.

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως ένα εσωτερικό, τεχνικό ή διοικητικό ζήτημα της Εκκλησίας της Κύπρου. Έχει εξελιχθεί σε βαθύ εκκλησιολογικό τραύμα, το οποίο προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην Ελλάδα, ενώ στην Κύπρο γεννά ένα κλίμα φόβου, σιωπής και, σύμφωνα με πλήθος καταγγελιών, συστηματικού εκβιασμού συνειδήσεων.

Ο Καλός Σαμαρείτης λείπει από την Αρχιεπισκοπή Κύπρου

 

                                   ΣΧΟΛΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟ "ΣΤΙΧΟ": 

                                Αυτή δεν είναι Εκκλησία δικαιοσύνης.

Δεν είναι Εκκλησία αγάπης.

Δεν είναι Εκκλησία Χριστού.

Είναι ντροπή.

…………………………………….

Λοιπόν, αδελφοί,

Ας αναλογιστούμε τον Χριστό... όταν βάδιζε με τον Σταυρό προς τον Κρανίου τόπο ( Γολγοθά). Οι υμνογράφοι, κυρίως δε ο Προφήτης λέγουν ότι δεν είχε "ομορφιά", ούτε καν σχήμα ανθρώπου είχε! γι' αυτό και οι αγιογράφοι εμφανίζουν Αυτόν παραμορφωμένο...!!! Αλήθεια ποιος από εμάς τους Ορθοδόξους, βλέποντας τον Χριστό "παραμορφωμένο", νιώθει ΝΤΡΟΠΗ ή καλύτερα ποιος δεν τον αναγνωρίζει, αν και άσχημος, ως Θεό και ως τον ομορφότερο των ανθρώπων; 

Λοιπόν αδελφοί, είναι μέγα σφάλμα να λέμε -όλα τα παραπάνω λόγια- για το ΣΩΜΑ του Χριστού, δηλαδή για την Εκκλησία Του! Αγαπητοί, 

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ! η γεμάτη από Άδικους κριτές'

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!  η γεμάτη από Ανελεήμονες'

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ! η γεμάτη από Ντροπιασμένους Χριστιανούς (Κληρικούς και Λαϊκούς)'

ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

ΚΑΛΟ ΤΡΙΩΔΙΟ!

Δ.Β.Ε.

Υ.Γ.

Όποιος θα ήθελε να μιλήσει για ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, καλόν είναι να μάθει να βλέπει προς την μεριά των (Δικαίων, των Παντελεήμωνων, των ντροπιασμένων κατά κόσμο αλλά δοξασμένων από τον Θεό) Αγίων μας...

Και όχι προς την μεριά των συγχρόνων Φαρισαίων και Γραμματέων, που ως κύριο έργο έχουν -ως άπιστοι και εχθροί του Ιησού Χριστού- να ντροπιάζουν την αντρόπιαστη Εκκλησία Του, προκειμένω να κόψουν και αποκόψουν-σκορπίσουν τα  μέλη Της, αλλά και να Την καταστήσουν  περιγέλαστη (στα μάτια του κόσμου)

.................................................  

 

Ο Καλός Σαμαρείτης λείπει από την Αρχιεπισκοπή Κύπρου

«Στην Αρχιεπισκοπή δεν βρήκαμε τον Καλό Σαμαρείτη.

Βρήκαμε αυτόν που χτυπά και προσπερνά.»

……………………………….

«Ο Καλός Σαμαρείτης λείπει από την Αρχιεπισκοπή»

Όταν ο Αρχιεπίσκοπος καλεί την Αστυνομία για να διώξει τον ίδιο του τον επίσκοπο, 

η Εκκλησία παύει να είναι Μητέρα και γίνεται μηχανισμός φόβου.

Νομική, Θεσμική και Ευρωπαϊκή αξιολόγηση της υπόθεσης του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

 

ΝΟΜΙΚΗ, ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΦΟΥ ΤΥΧΙΚΟΥ

Υπό το φως της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Ι. Εισαγωγή – Μια υπόθεση με ευρωπαϊκή διάσταση

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού δεν αποτελεί απλώς εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα. Η επιβολή αργίας, η περικοπή μισθού, η εκδίωξή του από τη Μητρόπολη Πάφου και η απαίτηση εγκατάλειψης της έδρας του, χωρίς προηγούμενη κανονική, ανεξάρτητη και αμερόληπτη δίκη, εγείρουν σοβαρά ζητήματα παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων, τα οποία εμπίπτουν ευθέως στο πεδίο εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

Η Κυπριακή Δημοκρατία, ως κράτος μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, δεσμεύεται πλήρως από την ΕΣΔΑ και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Η υποχρέωση αυτή δεν αίρεται από το γεγονός ότι οι επίμαχες πράξεις έλαβαν χώρα στο πλαίσιο εκκλησιαστικών διαδικασιών.

Εκκλησία της Κύπρου: τρεις δεκαετίες εσωτερικών συγκρούσεων, σκιών και «επαναλαμβανόμενων υποθέσεων»

 

Τίποτε από όσα συμβαίνουν σήμερα στην Εκκλησία της Κύπρου δεν μπορεί να κατανοηθεί έξω από το ιστορικό βάθος των τελευταίων τριών δεκαετιών. Όσοι επιμένουν να παρουσιάζουν κάθε κρίση ως «μεμονωμένο περιστατικό» αγνοούν –ή επιλέγουν να αγνοήσουν– ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: την εργαλειοποίηση κανονικών διαδικασιών, τη στοχοποίηση προσώπων με ισχυρή λαϊκή απήχηση και τη σταδιακή συγκέντρωση εξουσίας στο κέντρο της ιεραρχίας.

Από τη Μόρφου της δεκαετίας του 1990, στη Λεμεσό του 2000, μέχρι την Πάφο του σήμερα, το ερώτημα παραμένει το ίδιο: πρόκειται για άμυνα της συνοδικότητας ή για συστηματική εκκλησιαστική πολιτική εξόντωσης αντιφρονούντων;

Μικροεπεισόδιο στη Μητρόπολη Πάφου – Παρέδωσε τα κλειδιά ο Σεβ. Τυχικός [(ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ επιστολή-προειδοποίηση από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο ότι αν δεν το έπραττε, θα καλείτο στη Μητρόπολη η Αστυνομία.]

   

Έξω από την πόρτα του μητροπολιτικού γραφείου και διαμερίσματος άφησε τα κλειδιά ο τέως Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός. Προηγήθηκε χθες το απόγευμα επιστολή-προειδοποίηση από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο ότι αν δεν το έπραττε, θα καλείτο στη Μητρόπολη η Αστυνομία.

Με απαντητική επιστολή το πρωί προς τον Αρχιεπίσκοπο, ο Τυχικός χαρακτηρίζει την ενέργεια του Αρχιεπισκόπου αυθαίρετη, εάν υλοποιείτο, καθώς -όπως επισημαίνει- δεν θα ήταν εφικτό να γίνει χωρίς δικαστική απόφαση ή διάταγμα. Υποστήριξε ότι οι ενέργειες του Αρχιεπισκόπου εξυπηρετούν άλλους σκοπούς. Τις επικρίσεις Τυχικού απορρίπτει η Αρχιεπισκοπή. Επισημαίνει πως η διαδικασία ήταν αναγκαία να γίνει για την εύρυθμη λειτουργία της Μητρόπολης Πάφου.

Ομολογία ή αίρεση; Η στάση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού υπό το φως της Ορθόδοξης Παράδοσης

 

Ομολογία ή αίρεση;

Η στάση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού υπό το φως της Ορθόδοξης Παράδοσης

Σε περιόδους εκκλησιαστικής σύγχυσης, η Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας διδάσκει ότι η αλήθεια δεν αποκαλύπτεται πάντοτε μέσα από θορυβώδεις δηλώσεις, αλλά συχνά μέσα από τη σιωπηλή ομολογία, την υπομονή και τη σταθερότητα στην Παράδοση. Σήμερα, η περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού φέρνει εκ νέου στο προσκήνιο ένα παλαιό, αλλά πάντοτε επίκαιρο ερώτημα:

είναι αιρετικός εκείνος που αντιστέκεται στον οικουμενισμό και αρνείται τις συμπροσευχές με αιρετικούς ή μήπως αιρετική είναι η αλλοίωση της εκκλησιολογικής συνείδησης;

…………………………………..


Η εύκολη χρήση του όρου «αίρεση»

Στον σύγχρονο εκκλησιαστικό λόγο παρατηρείται ένα επικίνδυνο φαινόμενο: ο όρος «αίρεση» να χρησιμοποιείται όχι ως δογματικός χαρακτηρισμός, αλλά ως μέσο εκφοβισμού ή φίμωσης. Όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι απολύτως σαφής:

αίρεση δεν είναι η διαφωνία, ούτε η πιστότητα στην Παράδοση, αλλά η απόκλιση από την αλήθεια της πίστεως.

Ἡ Ὁμολογία Πίστεως, τὴν ὁποίαν δὲν ὑπέγραψεν ὁ Μητρ. Τυχικός

 

Γράφει ὁ κ. Σάββας Ἠλιάδης

  Σὲ πολλὲς ἠλεκτρονικὲς σελίδες  δημοσιεύτηκε τὸ παρακάτω κείμενο, τὸ ὁποῖο λέγεται ὅτι εἶναι ἡ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ποὺ ζήτησε ἡ Σύν­οδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου νὰ ὑπογράψει ὁ ἐπίσκοπος Τυχικός.

  «Θείᾳ χάριτι, παρέχω, εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἤτοι τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν, καὶ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, τὸν παρόντα, ἔγγραφον λίβελλον, δι’ οὗ καθομολογῶ καὶ στέργω ἅπαντα τὰ παρὰ τῶν Ἁγίων ἑπτὰ Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τῶν Τοπικῶν Συνόδων, καθὼς καὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκκλησίας (Κρήτη 2016) ἀποφανθέντα. Δηλῶ σεβασμόν, εἰς τὰς πανορθοδόξως ἰσχυούσας σχέσεις μετὰ τῶν ἑτεροδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ εἰς τοὺς ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Διαλόγους μετὰ τῶν ἑτεροδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἐπὶ τούτοις δηλώνω ἀπεριφράστως ὑπακοὴν εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἀποδέχομαι καὶ θὰ τηρῶ πάντα τὰ πανορθοδόξως κρατοῦντα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν ἱερὰν Παράδοσιν, κυρίως δὲ ἀποκηρύττω τὸν ἀποτειχισμὸν καὶ τοὺς ἀποτειχιστάς καθὼς καὶ τὰ καινοτομηθέντα παρ’ αὐτῶν περὶ τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τοῦ ἤθους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».

Ανοικτή Επιστολή προς τον Κλήρο και τον Λαό της Κύπρου. ΟΧΙ στην αλλοίωση του Καταστατικού Χάρτη – ΟΧΙ στην κατάργηση της φωνής του Λαού της Εκκλησίας

 

 

Πανορθόδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ –

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Αδελφοί κληρικοί και λαϊκοί της Κύπρου,

Η Εκκλησία της Κύπρου δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.

Δεν ανήκει ούτε στον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο, ούτε σε ομάδες συνοδικών, ούτε σε πρόσκαιρες πλειοψηφίες.

Ανήκει στον λαό του Θεού. Ανήκει στον κλήρο και στον λαό που τη συγκρότησαν, τη διαφύλαξαν και τη στήριξαν μέσα στους αιώνες των διωγμών, της σκλαβιάς, της κατοχής και των μεγάλων δοκιμασιών.

Σήμερα, όμως, βρισκόμαστε ενώπιον μιας επικίνδυνης ιστορικής εκτροπής, που δεν μπορούμε και δεν δικαιούμαστε να αγνοήσουμε.

Όταν η «υπακοή» απαιτεί σιωπή απέναντι στην αδικία. Η υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού και το τραύμα της κακοδικίας στην Εκκλησία

Πανορθόδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Όταν η «υπακοή» απαιτεί σιωπή απέναντι στην αδικία.

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού και το τραύμα της κακοδικίας στην Εκκλησία

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία της Εκκλησίας που δεν κρίνονται απλώς πρόσωπα, αλλά δοκιμάζεται η ίδια η συνείδησή της. Στιγμές όπου το ερώτημα δεν είναι ποιος κατέχει την εξουσία, αλλά αν η εξουσία ασκείται «ἐν ἀληθείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ». Η υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού δεν αποτελεί ένα απλό εσωτερικό εκκλησιαστικό γεγονός. Αποτελεί ένα βαθύ τραύμα κανονικό, νομικό, πνευματικό και ανθρώπινο.

Όταν η Εκκλησία δικάζει τους δικαίους της. Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού υπό το φως των διωγμών των Αγίων Πατέρων.

 

Όταν η Εκκλησία δικάζει τους δικαίους της.

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού υπό το φως των διωγμών των Αγίων Πατέρων.

Η ιστορία της Εκκλησίας του Χριστού δεν είναι μόνο ιστορία θριάμβου και αγιότητας, αλλά και ιστορία σταυρού. Οι βαρύτερες πληγές της δεν προήλθαν πάντοτε από εξωτερικούς διωγμούς, αλλά συχνά από εσωτερικές συγκρούσεις, όπου η εκκλησιαστική εξουσία στράφηκε εναντίον ποιμένων που δεν συμβιβάστηκαν. Η εκθρόνιση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, με συνοπτικές διαδικασίες και κατηγορίες κανονικού και ποιμαντικού χαρακτήρα, δεν αποτελεί ιστορική εξαίρεση. Αντιθέτως, εντάσσεται σε ένα επαναλαμβανόμενο εκκλησιαστικό φαινόμενο, γνωστό από τους βίους μεγάλων αγίων της Εκκλησίας¹.

Ο αυταρχικός Κύπρου προκαλεί βαναύσως!

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τελεῖ Τρισάγιον  εἰς τὸν τάφον τοῦ μασόνου Πατριάρχου Ἀθηναγόρου εἰς τὸν περίβολον τῆς Μονῆς Βαλουκλῆ. Διακρίνεται ὁ Ἀρχ. Κύπρου Γεώργιος.

Σκοπὸς ἡ ὑποταγὴ τοῦ Μητρ. Πάφου εἰς τὰς κακοδοξίας τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης

Ο ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΒΑΝΑΥΣΩΣ!

 Ἐπίσκοπος, ὁ ὁποῖος διασπᾶ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀποτυγχάνει εἰς τὸν προορισμόν, τὸν ὁποῖον τοῦ ἀνέθεσεν ὁ Κύριος, νὰ βόσκη δηλαδὴ τὰ πρόβατα ὡς γνήσιος ποιμὴν καὶ ὄχι ὡς μισθωτός.

 Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

  Ἡ ἐκκλησιαστική ἱστορία ἔχει καταδείξει ὅτι ἡ φαυλότητα καί ἡ ἀντικανονικότητα δέν νομιμοποιοῦνται, καί ἀσφαλῶς δέν δύνανται νά θεσμοθετοῦνται, στήν πορεία τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Διότι οἱ ἐπίσκοποι ἔχουν χρέος νά ὑποτάσσωνται στίς συνοδικές ἀποφάσεις, μόνον ὅταν αὐτές ὑποτάσσωνται στό γράμμα καί στό πνεῦμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῆς Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας. Κάθε εἴδους ὑποταγή στήν παρανομία καί στήν αὐθαιρεσία συνιστᾶ ἀποδοχή τῆς πλάνης πού δημιούργησε τήν αὐθαιρεσία, καθώς καί συνέργια στόν ἀποπροσανατολισμό ὁλοκλήρου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος. Ἡ ἐπ’ ἀόριστον ἀργία, τήν ὁποία ἐπέβαλε ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου στόν Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, ὁ ὁποῖος προσπάθησε νά ἐφαρμόσει κάποια αὐτονόητα τοῦ ἐπισκοπικοῦ του ποιμαντικοῦ καθήκοντος, (τοῦ ὁποίου ἡ ποιμαντική διακονία ἔχει ἀποδείξει ὅτι πρόκειται γιά ἕνα ἀληθινό Ποιμένα, ὅπως τόν ὅρισε ὁ Κύριος καί γιά ἕνα ἀκριβῆ τηρητή τῶν ἱερῶν κανόνων καί τῶν ἐκκλησιαστικῶν παραδόσεων), εἶναι πράξη φαύλη καί ἀντικανονική καί ὀφείλει γρήγορα νά καταπέση.