Όταν η εξουσία εκτίθεται: Η δίωξη του Τυχικού και η αφύπνιση του λαού
Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού δεν είναι πλέον ένα απλό εκκλησιαστικό ζήτημα. Έχει μετατραπεί σε μια ηχηρή σύγκρουση ανάμεσα στην αυθεντικότητα και την επιβολή, ανάμεσα στην παράδοση και τους μηχανισμούς εξουσίας. Και όσο περνά ο χρόνος, τόσο περισσότερο ενισχύεται η αίσθηση ότι εδώ δεν έχουμε μια δίκαιη κρίση, αλλά μια στοχευμένη προσπάθεια φίμωσης και παραδειγματισμού.
Κυριακὴ Α΄ Νηστειῶν – τῆς Ὀρθοδοξίας
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Σήμερα ὅλοι ἐσεῖς ἑορτάζετε. Μὰ ἐγώ, ἂν καὶ κατὰ τὸ ἄπειρο ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶμαι ὀρθόδοξος ὅπως κ᾽ ἐσεῖς, ἐν τούτοις δὲν συμμετέχω στὴν ἑορτή. Σεῖς ἑορτάζετε, ἐγὼ πενθῶ. Τώρα γιατί πενθῶ, αὐτό, ἐὰν μὲ παρακολουθήσετε, θὰ τὸ καταλάβετε.
Ἐπιτρέψτε μου νὰ σᾶς ῥωτήσω· Τί εἶνε ἐκεῖνο ποὺ ἀγαπᾶτε; εἶνε πρᾶγμα, ἀντικείμενο; εἶνε πρόσωπο; εἶνε ἰδέα; Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε ν᾽ ἀγαπᾷ· ἀφαιρέστε του τὴν ἀγάπη, δὲν μπορεῖ νὰ ζήσῃ. Κάτι θ᾽ ἀγαπᾷ. Ἀλλὰ τί; Δὲν εἶμαι καρδιογνώστης νὰ ξέρω. Σεῖς καὶ ὁ Θεὸς τὸ γνωρίζετε.
Δὲν πιστεύω μεταξύ σας νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς Ἰούδας, ποὺ ἀγαπᾷ τὰ χρήματα καὶ τρέμει μὴ τυχὸν χάσῃ αὐτὰ ποὺ ἔχει στὰ ταμιευτήρια. Μήπως αὐτὸ ποὺ ἀγαπᾷ δὲν εἶνε τὸ χρῆμα ἀλλὰ κάτι ἄλλο ποὺ ἔχει ζωή; Θυμᾶμαι σὲ μιὰ περιοχὴ στὰ ψηλὰ βουνὰ ποὺ ἔκανα ἱεροκήρυκας, εἶδα κάποτε ἕνα χωριάτη κ᾽ ἔκλαιγε. –Τί κλαῖς; λέω, πέθανε ἡ γυναίκα σου, τὸ παιδί σου;
Μὴ γελάσετε. –Νά, λέει, εἶνε ἄρρωστη ἡ ἀγελάδα μου. Εἶχε συνδεθῆ ὁ φτωχὸς μὲ τὸ ζῷο του. Εἶνε ἄλλοι, ποὺ ἀγαποῦν τὸ πράσινο, τὰ δάση, τὰ δέντρα. Δὲν μπορῶ νὰ τοὺς κατηγορήσω.
Τὶς μέρες αὐτὲς φωνάζουν ὅλοι· Ὅποιος τολμήσῃ νὰ βάλῃ χέρι στὸ δάσος τῆς Καισαριανῆς, νὰ τὸ σκεφτῇ πολύ· θὰ κατεβοῦμε ὅλοι κάτω… Στὴν Ἔδεσσα ἔκλεισαν μιὰ βδομάδα τὰ καταστήματα νὰ μὴν καταστραφοῦν οἱ καταρράκτες… Καὶ ἂν αὐτὸ ποὺ ἀγαπᾷ κάποιος δὲν εἶνε οὔτε ζῷο οὔτε δέντρο οὔτε ῥεῦμα ποταμοῦ, ἀλλὰ εἶνε πρόσωπο, ἐὰν ὁ ἄντρας ἀγαπᾷ τὴ γυναῖκα του μὲ μιὰ ἀγάπη τρυφερὴ καὶ αἰώνια, τότε τρέμει νὰ μὴν τὴ χάσῃ· καὶ ἂν ἡ γυναίκα ἀγαπᾷ ἐξ ἴσου τὸν ἄντρα της, τρέμει νὰ μὴν τὸν χάσῃ. Προχθὲς δὲν ἔγραφαν οἱ ἐφημερίδες, ὅτι κάπου στὴν Ἤπειρο ἕνα ἀντρόγυνο ζοῦσαν 40 – 50 χρόνια ἀγαπημένοι, καὶ τὸ πρωὶ πέθανε ὁ ἄντρας, τὸ βράδυ πέθανε ἡ γυναίκα; Ὑπάρχουν σπάνια παραδείγματα τέτοιας ἀγάπης. Τί ἀγαπᾶτε; ἐξακολουθῶ νὰ ῥωτῶ. Καὶ ἂν πέρα ἀπὸ τὴ μάνα καὶ τὸν πατέρα καὶ ἀπ᾽ ὅλα ἀγαπᾶτε τὴν πατρίδα, τότε τρέμετε μὴν κινδυνεύσῃ ἡ πατρίδα· συγκινεῖσθε ἂν μάθετε ὅτι κάτι συμβαίνει στὴν Κύπρο.
Κανονική και Νομική Τεκμηρίωση για το Δεύτερο Έκκλητο του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού
Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού αποτελεί σήμερα ένα από τα πλέον σημαντικά ζητήματα στην Εκκλησία της Κύπρου, καθώς συνδυάζει πτυχές κανονικού δικαίου, συνοδικότητας, δικαίου διαδικασίας και της σχέσης μεταξύ Τοπικών Εκκλησιών και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ο Μητροπολίτης Τυχικός υπέβαλε **δεύτερο έκκλητο προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο», με ημερομηνία κατάθεσης στις 21 Ιανουαρίου 2026, κατά της απόφασης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου της 8ης Ιανουαρίου 2026, με την οποία του επιβλήθηκε αργία επ’ αόριστον. Η προσφυγή αυτή αφορά επίσης και την επανεξέταση της αρχικής συνοδικής απόφασης της 22ης Μαΐου 2025, με την οποία η Ιερά Σύνοδος είχε αποφασίσει την έκπτωσή του από τη Μητρόπολη Πάφου και την αφαίρεση των καθηκόντων του.
Η Πάφος δεν εκβιάζεται – Η Πάφος δεν ξεχνά – Η Πάφος απαιτεί δικαιοσύνη
Ο λαός της Πάφου αισθάνεται την ανάγκη να μιλήσει καθαρά, δημόσια και χωρίς φόβο.
Όχι με ψιθύρους, όχι με υπαινιγμούς, αλλά με λόγο ευθύ, γιατί η σιωπή πλέον θα ισοδυναμούσε με συνενοχή.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος επιδιώκει να έρθει στην Πάφο για να λειτουργήσει, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο λαός της πόλης δεν τον αποδέχεται και δεν συμμετέχει στις λειτουργίες του. Αντί να αναρωτηθεί γιατί, αντί να ακούσει τη φωνή της τοπικής Εκκλησίας και του ποιμνίου της, επέλεξε έναν άλλο δρόμο:
τον δρόμο της επικοινωνιακής χειραγώγησης, της στοχοποίησης και της συστηματικής απαξίωσης.
