Τα 12 αμαρτήματα του Αρχιεπισκόπου στην «υπόθεση» Τυχικού.

Τα 12 αμαρτήματα του Αρχιεπισκόπου στην «υπόθεση» Τυχικού.

Ακόμα δεν πρόλαβαν να κλείσουν οι πληγές του σκανδάλου της Μονής Αββακούμ και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος έκρινε ότι είναι ο κατάλληλος καιρός να ξαναβγάλει το καράβι της Εκκλησίας στην τρικυμία της κοινής γνώμης προσφέροντας το νεότερο μέλος της Ιεράς Συνόδου, τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, βορά στα αδηφάγα σαγόνια των ΜΜΕ και των αδίστακτων παλακίδων – δημοσιογράφων τους.

Ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος φέρει ακεραία την ευθύνη αυτού του πειρασμού. Ιδού τα 12 αμαρτήματα του Αρχιεπισκόπου στην, ως μη όφειλε, επίθεσή του κατά του Μητροπολίτη Πάφου.

1.Ο Αρχιεπίσκοπος χειρίστηκε την δήθεν “υπόθεση Τυχικού” σαν κακός πατριός και όχι σαν πατέρας. Αν υπήρχε κάποιο θέμα (που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει) θα έπρεπε να λυθεί παιδαγωγικώς και μακριά από το φως της δημοσιότητας.

2.Ο Αρχιεπίσκοπος ξέπεσε σε κουτσομπολιό, διαδίδοντας φήμες και κατηγορίες για ταπεινά και ανυπόληπτα θέματα περί ψυγείων, κοκακολών κτλ. που δεν τον αφορούν και είναι πολύ πολύ αμφίβολο αν όντως ποτέ συνέβησαν. Αυτή η μικροπρέπεια εξευτελίζει τον θεσμό του Αρχιεπισκόπου.

3.Ο Αρχιεπίσκοπος έδωσε τα άγια τοις κυσί και πέταξε τους μαργαρίτες στους χοίρους [Ματ. 7,6].  Δηλαδή  ο Αρχιεπίσκοπος κατηγορώντας τον μητροπολίτη για τα “διαβασμένα φαγητά” κτλ, ειρωνεύτηκε και “πέταξε” στους δημοσιογράφους μια σωστή ποιμαντικά θέση, η οποία ειπώθηκε σε συνάφεια με την μαγεία, την γιόγκα και τις άλλες σκοτεινές πρακτικές που ήθελε να στηλιτεύσει ο αγνός Δεσπότης. Ο πιστός λαός το κατάλαβε και γι’αυτό δεν υπήρχε και καμία αντίδραση όταν ειπώθηκε. Πουθενά δεν φαίνεται να γράφτηκε ή να ακούστηκε ή ακόμα και να υπονοήθηκε να μην παραγγέλνουμε ντελίβερι!

4.Ο Αρχιεπίσκοπος  στην προσπάθειά του να ειρωνευτεί τον Τυχικό, εν τέλει ειρωνεύτηκε τον Απόστολο Παύλο, λέγοντας το απίστευτο, “πώς να έρθει η κάρα του Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, αφού ο Απόστολος Παύλος είναι αιρετικός”! Δεν γνωρίζει ο Αρχιεπίσκοπος την εντολή “ού λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω”; Την ειρωνεία την χρησιμοποιούσαν κάποτε και οι Άγιοι αλλά πάντοτε ήταν λεπτή και αφορούσε ανθρώπινα πράγματα. Η ειρωνεία του Αρχιεπισκόπου ήταν χοντροκομμένη και προσβλητική, και κυρίως ως προς τον ίδιο τον Απόστολο των Εθνών Παύλο.

5.Ο Αρχιεπίσκοπος ακύρωσε όλη την Ορθόδοξη διδασκαλία και ηθική λέγοντας επί λέξει “έχουμε τους ιερούς κανόνες ΑΛΛΆ έχουμε και την ανθρώπινη υπόστασή μας και δεν πρέπει να γυρίσουμε στον Μεσαίωνα”!!! Φρίξον ήλιε και στέναξον γή. Χωρίς να το αντιλαμβάνεται ο Αρχιεπίσκοπος ακύρωσε όλη την χριστιανική διδασκαλία, πίστη και ζωή, της οποίας σκοπός είναι η διόρθωση αυτής της νοσηρής ανθρώπινης υπόστασης από τα πάθη, τις αμαρτίες και το κοσμικό φρόνημα. Αλλά μέσα στο ζήλο του να κατηγορήσει, πιθανόν ούτε και ο ίδιος να κατάλαβε τις συνέπειες των λόγων του.

6.Ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε και τα εξής αδιανόητα, πέρα από κάθε φαντασία πως αυτά τα λόγια θα μπορούσε να τα πει κάποιος ιερωμένος: “Όταν λέγονται ότι όσοι έχουν επήρεια δαιμόνων να πάνε να τους διαβάσει ο παπάς, είναι κάτι το οποίο είναι εκτός λογικής. Να συμβουλεύσεις κάποιον άνθρωπο του οποίου δεν σου αρέσει η συμπεριφορά, το καταλαβαίνω, αλλά εις επήκοον όλων να μιλάς για επήρεια δαιμόνων, είναι ακατανόητο”. Τα δαιμόνια είναι οι κακές συμπεριφορές; Μήπως δεν υπάρχει ούτε ο διάβολος, για τον μακαριώτατο; Αυτό δείχνει να μας λέει στο άκουσμα μίας απλής αναφοράς σε επήρεια δαιμόνων. Φαίνεται να μην έχει διαβάσει ούτε την Καινή Διαθήκη, διαφορετικά πως ερμηνεύει τα θαύματα θεραπείες δαιμονιζομένων από τον ίδιο τον Κύριό μας;

7.Ο Αρχιεπίσκοπος επιχειρηματολογώντας υπέρ της έλευσης της κάρας του Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, εξέφρασε εμμέσως πολλές φορές και με πολλούς τρόπους την άποψή του ότι οι Παπικοί δεν είναι αιρετικοί. Το επανέλαβε αυτό σαφέστατα και ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Αρχιεπισκοπής που τους χαρακτήρισε απλά σχισματικούς. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την απόλυτη συμφωνία των Αγίων Πατέρων της δεύτερης μετά Χριστόν χιλιετίας, έρχεται σε αντίθεση με την γνώμη του Αγίου Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά και του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, για να μνημονεύσουμε μόνο τους επιφανέστερους αντιπαπικούς Αγίους, έρχεται σε αντίθεση με όλες τις μεγάλες αγιασμένες μορφές του 20ου αιώνα, έρχεται σε αντίθεση με τις θέσεις του μεγαλύτερου Θεολόγου του 20ου αιώνα, του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς έρχεται σε αντίθεση και με την πίστη του απλού λαού που θεωρεί τους Παπικούς αιρετικούς, και απολύτως αποκομμένους από το Σώμα της Εκκλησίας. Σύμφωνα δε με τον ορισμό του Μεγάλου Βασιλείου αίρεση είναι η αποξένωση από την πίστη και η έξωση από την Εκκλησία, ενώ σχίσμα η διένεξη ανάμεσα σε ορθοδόξους για διοικητικά θέματα και άλλα ιάσιμα ζητήματα. Αληθινά, πιστεύει ο Αρχιεπίσκοπος ότι μόνο διοικητικά θέματα και άλλα ιάσιμα ζητήματα μας χωρίζουν από τους παπικούς; Οι παππούδες μας, που έζησαν την φραγκοκρατία άλλη άποψη είχαν.

8.Ο Αρχιεπίσκοπος με την επιμονή του στο θέμα των μικτών γάμων παραβαίνει όλους τους σχετικούς ιερούς κανόνες που απαγορεύουν απόλυτα τους γάμους με αιρετικούς ή αλλοθρήσκους. Και ένας πρωτοετής φοιτητής της Θεολογίας γνωρίζει ότι οι μικτοί γάμοι γίνονται δεκτοί τις τελευταίες δεκαετίες κατά άκρα οικονομία και παρά την απόλυτη απαγόρευση των ιερών κανόνων. Σε τί θα ζήμιωνε η Εκκλησία της Κύπρου αν σε δυο – τρεις από τις Μητροπόλεις δεν γίνονται μικτοί γάμοι; Μια σταλιά είναι η Κύπρος. Πόσοι μικτοί γάμοι γίνονται; Ας πάνε οι μελλόνυμφοι σε διπλανή ή παραδιπλανή μητρόπολη που είναι πιο συγκαταβατική. Και αυτό θα ήταν μια τέλεια ποιμαντική λύση, γιατί οι καλοπροαίρετοι ετερόθρησκοι θα ελέγχονταν και πιθανόν να προσελκύονταν στην Ορθοδοξία, οι δε κακοπροαίρετοι θα τελούσαν τον γάμο τους χωρίς να φτάνουμε στον σκανδαλισμό.

9.Ο Αρχιεπίσκοπος προσέβαλε βάναυσα τον πιστό λαό της Πάφου ο οποίος, απ’ όσο προκύπτει από την δημοσιογραφική κάλυψη της υπόθεσης, δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα με τον Μητροπολίτη του. Αντιθέτως τον περιβάλλει με πολύ αγάπη παρά τα θρυλούμενα από επιφανή μέλη της παφίτικης κοινωνίας.

10.Ο Αρχιεπίσκοπος χρησιμοποιώντας ως φόβητρο και απειλή την άρση του δικαιώματος της Τοποτηρητείας από τον εκάστοτε Μητροπολίτη Πάφου έπαιξε εν ού παικτοίς. Αν για μια μάλλον προσωπική διένεξη ο Γεώργιος φτάνει στο σημείο να απαξιώνει αρχαιότατα θέσμια της Εκκλησίας της Κύπρου, αυτό δείχνει οπορτουνισμό και μικρότητα. Έλλειψη κατανόησης του υψηλού του αξιώματος. 
Εξάλλου, αν η αλλαγή Τοποτηρητείας γίνεται για να μην αποκτήσει ο τωρινός Μητροπολίτης Πάφου πλεονέκτημα στις εκλογές για την ανάδειξη του επόμενου Αρχιεπισκόπου, τότε έχει ενδιαφέρον να μας πει ο Αρχιεπίσκοπος πώς ο ίδιος απέκτησε αυτό το πλεονέκτημα και ανέβηκε στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο έχοντας μόνο το 18% της αποδοχής του κόσμου.

11.Ο Αρχιεπίσκοπος με σύστημα μειώνει μέχρι συκοφαντίας τον Μητροπολίτη Πάφου επιτρέποντας την διάδοση ολοφάνερων ψεμάτων, όπως ότι ο Μητροπολίτης είναι αμόρφωτος κτλ. Μικρή έρευνα στο βιογραφικό του αλλά και στο ακαδημαϊκό του έργο φανερώνει ότι μάλλον είναι από τους πιό μορφωμένους Επισκόπους που διαθέτει σήμερα η Εκκλησία της Κύπρου (πτυχιούχος Θεολογίας με δύο μεταπτυχιακά και ένα διδακτορικό)

12.Τέλος, ακόμα και ο ανύποπτος θεατής, όσων συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην “υπόθεση Τυχικού”, αβίαστα κάνει την σκέψη ότι ο ενορχηστρωτής και ιθύνων νους της κατασυκοφάντησης του Μητροπολίτη πιθανόν να μην είναι κάποιος δημοσιογράφος ή μεγαλοεκδότης, αλλά ο ένοικος του Ιεράς Αρχιεπισκόπης. Είναι κρίμα, πολύ κρίμα, για την πολύπαθη Εκκλησία της Κύπρου που ο Αρχιεπίσκοπος φαίνεται να κινείται με τρόπους ανάλογους με αυτούς που κινούνται καιροσκόποι και ασυνείδητοι πολιτικοί για την κατασυκοφάντηση των αντιπάλων τους.

Αυτά είναι λίγα από τα αμαρτήματα του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου σε αυτή την επιζήμια για την Εκκλησία της Κύπρου υπόθεση. Όσο για τους “θεολόγους” που έχουν αναλάβει την υποστήριξη του Αρχιεπισκόπου σε εφημερίδες και κανάλια ας γνωρίζουν ότι στη συνείδηση του Κυπριακού πιστού λαού είναι απολύτως ανυπόληπτοι και θα δώσουν λόγο για τα ψέματα τους. Σκληρόν εστί προς κέντρα λακτίζειν.

Άπαντες διερωτούμαστε γιατί ο Μητροπολίτης Πάφου δεν απαντά και δεν υπερασπίζεται τον εαυτό του. Όμως οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η ηχηρά σιωπή του ακούγεται πολύ περισσότερο από την φασαρία των αλλαλαζόντων κυμβάλων της Αρχιεπισκοπής και των ΜΜΕ. Ο Μητροπολίτης Πάφου, ο οποίος “λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει” [Α Πε. 2,2], με την ταπείνωσή του αλλά και την γενναία άρνησή του στην έλευση από το Βατικανό της κάρας του Αποστόλου Παύλου, καταξιώθηκε ήδη στη συνείδηση του πιστού λαού της Κύπρου ως Ορθόδοξος Ομολογητής Ιεράρχης.

ήλθε στην αλληλογραφία

https://tasthyras.wordpress.com/2025/02/12/%cf%84%ce%b1-12-%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd/#more-109657